Düşün Uyanışı

 

Bir kaleye uyanıyorum düşümde
Son bir kale ve hatta yalnız bir burç
Bir vadinin içi ki çokca karanlık
Ve sis basmış
Nehir akarmış
Balık yaşamazmış

Kaleyi görüyorum düşümde
Ayakta kalmaya direnen
Sütunları başlar üstüne
Taşlarında çukurlar düşümde
Kalemde rüyamı kapayan otlar ağlar

Burcun üstünde bir avuç insan
Bir topak insan
Sağdan soldan yerden gökten
Yarabbi sanki kıyamet kopuyor
Kıyamet onlara yaklaşıyor
Kartal gökten bakıyor
Ziyafete an sayıyor

Düşümde kale gördüm
Bizden dedikleri taşlarını çalmıştı
Elinde birer kazma
Temelini çıkarmıştı
Kaleden yılanlar fırlayıp
Bizden bizi kazımıştı

Müferreh zannedip vadiyi
Savunma duvarlarını yıktılar
Her gelen yabancıyı
Baş köşeye oturtular
Ah elbet biliyorduk yanlıştı
Kalenin yargıcı en çok buna şaştı

Ey gözünü aç artık sefil
Uyan artık uykudan gafil
Sen yönünü dönmüş bakarken mamafih
Kuş ağaç sayıklıyorsun
Seni soğana şükrettirecek harami

Toprak oynamakta emri hak vuku bulacak
Heyhat yer sarsılmakta bizlere ziyan olacak
Bizim bu kalede sonumuz viran olacak
Ah bu vadiye gelirmiyiz bir daha
Size buraları bırakırmıyız bir daha
Bir hata ettik ki bizler meğer şaşkınmışız
Elimizde kılıncımız kanımızı boşa akıtmışız
Susadık! Kanlarını içelim buyurmazmıyız
Deyin hele buyurmazmıyız
Ahirette hesaplaşmazmıyız

"A.Enes Özen"