Ali Abiyle Rulet

Seninle karşılaşmadık ali abi

Çok fırtına vardı hep kıştı
Ben dolanırdım zaten sarhoştumda
Cebimde olmayan liralarımla
Dar çepher iyice sıkışmıştı

Karşılaşmadık ali abi
Kütüphane fi tarihinden kalmış vallahi affet
Hepsi ağır zaten hayat yükü küfemde
Cılız bir gencim ben sakallarım da çıkmamış tam
Gözüm dağlandı tozlarından

Sayfa dediğin
Kuş olsa uçmazdı benden ırağa
Gemi olsa demir alamazdı limanımdan
Bu kadar
Suçlu kim sen karar ver
Bizden ihya olur mu onu da deyiver

Çünkü anlaşılmaz bilmeceler çözmek
Haddime değil daha
İşte ben Ali abi
Belki bu yüzden koştum parklara
Tıpkı senin gibi
Ve sabahladım ama
Okumadım hiç kimseyi iştahla

Açlık var içimde açlık
Hayata açlık
Güzele açlık
Gözlere açlık
Bilmeye açlık
Doymak bilmez bir dünya gezginiyim
Pusulam yok
Her yön her yana çıkar
Ayaklarım boşluğa batıp çıkar

Sen düklüğünü ilan edince şirintepe parkında
Bende inciraltında
Doğduğum yerden habersiz
Ve büyüdüğüm yerden çok uzakta
Bilinmez nedenlerle arkamda bırakıp tüm sevdiklerimi
üzerek belki ağlatarak
Allahım affet çok günah işledim
Yalnızlığıma kederlenip
Arkadaş oldum
Kedilerin bile korktuğu
Martılarla
Ben dedim serfiyim bu alemin galiba
O ara düştü hakikat çemberi boynuma

Kabullendim ali abi
Hayallerimden bin fersah açıkta olduğumu
Ve kaptanın istifayı basalı çok olduğunu
Anlattım carettalara
Baktılar cevapsız
Baktılar kaderdaşça

Sonra ben bir trenden indim
Gri diyarlardı
İçimle dışım arasında uyum ancak buydu
Sırtımda heybem
Heyhat o da boştu
Ve bu boşu doldurmak telaşı
İçime doluştu
Doğduğum günün yirmiikinci yılı
Şimdi enkaza dönmüş bir sahaf eskisinde
Kaçırmaktan korkarak zaten uçmuş gitmiş zamanı
Anlamsızlığın anlamını tercüme etmeye çabaladım
Bildiğim tek lisanla
Okudum ve heybeme tıktım bulduğum tüm kitapları
Kafamda kelimeler belirdi ağır aksak
ve bu yaşamak telaşı
Ağır geldi yazdım bende
Yazdım yazdım ve dağ birikti karşımda
Şimdi ben sustum onlar dolaşıyor aranızda

Sanki bir hicret bir veda hutbesi
Toplanmış etrafıma binlerce simam
Cevap bekler neden buradayız
Dostlarım ali abiye sorun bana değil
Zira o geçmiştir evvel bu yollardan
Çocukluktan gençlik aşklarından ve
Umulmadık hayatın kendisinden
Kadersiz karşılaşmalardan
Sorun ona cevaplasın
Heybem çok doldu
Bırakın boşalsın

Çadırımın üç yerinden kırıldı polleri
Ucuzdu zaten param buna yetti
Beklemezdim ama içinde bir dünya yetti
En pahalısının bile olmamıştır belki böyle kaderi

Evdi umuttu yoldu varılacak menzildi
Bundan öte hayat böyleydi
Benimle sırtlandı dört bölge gezdi
Bir gün
Kimse bilmese de
Bir daha alınmamak üzere
Bir köşeye terk edildi
Kayboldu sonra
Kaderinde gezmek var duramaz yerinde bilirim
Gittiği diyarlardan kartpostal beklerim

Karşıyakadan üçkuyulara yol alırken vapur
Önünde deniz ağır ağır seyreylerken manzarayı
Hava da güzeldi insanlar neşeli
Yelkenli bile sürüyolar ufukları döşeli
Bende eser yoktu sükundan
Ne çıksa karşıma
Kaybedilmiş bir sınavın hesabını veriyordum

Henüz üçüncü sınıfta çakozladığım
Matematik yazılısından bu yana
Kendimi hesap verirken buldum gibi
Aileme ve öğretmene
Patrona ve en çokta kendime

Vakur değil mahçup
Sırtı yere aşina
Göğsü gökle rulet masasında
Mağlup güreşçiler geçidindeydim
Kababalık arasında anonim
Dikkatinizi çekmeyen bir dağ yıkıldı
Hiç biriniz görmediniz

İşte Ali abi
Çok yol aştık karşılaştık
Meğer yan yanaydık
Birbirimizi yine biz anlardık
Gaiplerden geldi sesin sustum
Ağustos gecelerinde seni okudum
İsmailcesine perişan uyudum
Uyudum uyudum
Ne zaman bitecek diye sordum

Müvekkili olmasığım davaların
Müdafiliği bana düştü
Bana sorsalar
Bir arkadaş gibi
Kuş uçurur gök doldururdum içeri
Balondan şekiller yapardım çok aşık
Ölümlerle dolu bir coğrafyada
Savunulacak ne kaldı aşktan başka
Yeryüzü aşkın yüzü oluncaya dek demişti
Yaşamın büyük ustaları
O mahrem kuvvet yine o güçte saklı

Gidelim Ali abi
Gidelim tüm gözler hayran kalsın
Suskun cesaretimize
Kumlara çizdiğimiz planlara
Düklüğün kalmadı elbet koltuk değneklerinde
Hatırlamaz beni martılar da
Unutalım çıkmamış dergilerdeki yazıları
Şiirin dünyasında kalsın adımız
Yazar belki bir iki kitapta
Sonra diğerleri eklenir bize

Bize
Ve bu kalabalık
Bir dirence
Bir isyana
Bütün kalbi kırıklar
Tüm hayatı elinden çalınmışlar
Tüm bu öfke işte
Gebedir uçsuz bucaksız
Anasıdır ayağa kalkmaların
Belki
Belki
Belki

"A. Enes Özen"