Bizim Adsız Destanımız

Bayrağın dalgalanışı değil

Fırlayıp yerindrn bilinmeze uçmasıydı
Özgürlük diye yad edilen

Sevgilim üstü tozlu kırık seramikleri
Birleştiriyoruz tutkalla
Gelgit tufanında kırılan
Ve sırf bu yüzden hiç kullanılmayan
Gençlik çeyizlerin senin bunlar

Sevgilim
Bizans masalını soluyor
Kandiyede fatihte
Ve an olup lacivert sütun başlarına dokunuyor
Işıltısı mehtaba yaraşır

Bunlar
Kaderin bize ol dedikleri
Kaderin bize gül dedikleri
Kaderin bizden çokca esirgedikleri ve
Derviş sınavına soktukları
Bunlar

Biz seninle çok karlı zamanlarda
Portakal çiçeklerini konuşurduk
Bir tren vardı bizi alacak ve hiç bırakmayacak
Hakikatte bir evin bir göz odasında
Ufacık yer kaplardık fizikte
Hayallerimiz kıtalar ötesine ulaşırdı metafizikte

Konuşulan ne varsa yel aldı
Çünkü eksik bir değil ondu
Tanımıyorduk neyin içindeydik
Tanıdık dehşete kapıldık

Ve bu dehşet depremlere
Ve fırtınalara
Ve ilençlere
Ve grevlere
Ve eylemlere
Ve savaşlara
Ve korku
Ve güvensizlik
Ve dahasına
Ve yalnızlığa
Ve kimsesizliğe aidiyetsizliğe
Davetiyeler gönderdi özel imzalı

Herşeyi düzeltmeye çalışmanın mahvettiğini Yaşadık
Yürüdüğümüzü sandığımız yollar değişti
Akla geldi yeni rota çizdi
İnatlaştık çileye kapandık
Sen tırmaladın kafese kapatılmış kediydin
Artık devrilmiş kaptandık
Gemimize söz geçmiyor dümen kitlenmişti
Kimsesizlerdik

Mağlup boynu eğik
Yaralanmış verdiği savaştan
Zira hasmı kader bu kolay değil
Başlamadan bitti hayat denen kitap
Dedik ve idam sehbasında ölümü bekledik
Daha nefes alırken
Ve kesilmedi nefes
Dualarında ölmeyi dilemek
Ağzını kuruttu
Ayağa kalkmakta mecburdu

Devam etti hayat güneş doğdu ve battı
Battı ve doğdu yeniden
Dekorlaşmış nesneler ve yatağın
Modern tabut çıkmak istemediğin
Şarkılar ki artık dans ettirmeyen

Hareketsiz takatsiz sadece koca
Koca bir boşluk
Bir değnek gelecek seni iyi edecek bekle
Bekle bekle gelmez o tren
Rayları kestiler ki yoktur bilen

Tohum kabuğunu nasıl kırar
İncecik filiz toprağı nasıl yarar
Bütün bu zayıf halinle yardın toprağı sende
Kaderin karşısına yeniden dikilmeye
Haykırdın yaşamak istiyorum
Haykırdın ben yok ettiklerinden olamam
Haykırdın ben pes etmedim
Haykırdın herşeye rağmen ben benim

Kainat duydu
Duyar mı gerçekten?
Yok ruh felan büyü de yalan
Tek gerçek var ona çaban

Küreklere asıl bu kayık senin
Mavilere süzül bu yol senin
Gelgite aldırma yürek senin
Tek değilsin korkma
Bu hicret senin

"A.Enes Özen"