Pusula Veya

 

Bir kadın belirir tam o esnada.

Bir cafede salaş ve şık.
Bahar mevsimi cadede oturmakta
Deniz uzak değil çiçekler de açıyor
Saat öğleden sonrayı vurmakta
Kokular süzülüyor kahvesinden
Nahoş acı egzotik ve çilek
Parfümcesine çilek

Beyaz lisanı ve fransızca şapkası
Denizler ötesini anlatır
Hiç gitmedik hiç görmedik
Bizcesi oralar varla yok arası
İnce bir araftır
Fakat renklidir bunu epey anladık

Yine ikindi vaktidir güneş düşmekte
Deniz solumda sessiz sakin süzülmekte
Zannedersiniz ölmüştür çoktan
Pekte soğuktur yoksa öldü mü hiç yoktan
Yılda bir defa tatillerde gördük biz seni ey deniz
Hep kalabalık neşe içindeydiniz
Şimdi nedir bu haliniz
Kimsesiz ve yosun içindesiniz

Ver bana
Sarı çizgiler ve siyah noktalarla dolu
boyalı ellerinde tuttuklarını
Ver bana içinde saklı notaları

Anladım işi
Hayat aslında çok güzel
Renksiz tuali sen boyamışsın meğer
Fakat bitmiş
Herkes kendi resmini boyayacakmış
Neden söylememiş bana bunu kader

Boyalar damıttım palmiye yeşili
Ve flamingo pembesi
Birazda neşenin mavisini ekledik mi şimdi
İşte doldu allı morlu tuvalim
Pusulan yanılmadı ah benin ahvalim

Lisanım yabancıca
Ve şapkam türkçe
Çiçek toplarım serpe serpe
Otururum körfezi izle
Yerim burası da değil acep nerede?

"A.Enes Özen"